TOPRAKTA YATSAM BİR GECE

​Issız uykumda kulağımdaki duvar gıcırtısı,

Dün gibi kucağımda nefessiz.

Ateşböceklerinin menekşe yaprağını duyarım,

Rüzgârın kavurduğu evimde.

​Eşelenmiş topraklar bizim için;

Yanmaktan uyku tutmaz, tekliğimi sorgularım.

Açılmayan odanın ruhlarında,

Zifiriler kilitli yumakta sessiz.

​Çürük toprakta kuru dallar iskeleti,

Ölü topraklardan çağırıyor soğuk bedenimi.

Toprakta yatsam bir gece ne olur ki?

Otların unuttuğu mezarlarda,

Dilsizler aldı toprağı; dokuzların dilsizleri…