TOPRAKTA YATSAM BİR GECE

 

Issız uykumda kulağımdaki duvar gıcırtısı,

Dün gibi kucağımda nefessiz.

Ateşböceklerinin menekşe yaprağını duyarım,

Rüzgârın kavurduğu evimde.

 

Eşelenmiş topraklar bizim için;

Yanmaktan uyku tutmaz, tekliğimi sorgularım.

Açılmayan odanın ruhlarında,

Zifiriler kilitli yumakta sessiz.

 

Çürük toprakta kuru dallar iskeleti,

Ölü topraklardan çağırıyor soğuk bedenimi.

Toprakta yatsam bir gece ne olur ki?

Otların unuttuğu mezarlarda,

Dilsizler aldı toprağı; dokuzların dilsizleri…