EŞREF DEDEMİN FİYAKALI ANTENİ

 

Rüyaları net görmek için kocaman bir anten aldı dedem

Çatıya çıkıp sağa sola oynatması bana düştü

70’lerin sonu, siyah-beyazdı her şey

Riyâ icat olmamıştı, yalan söylemiyordu insanlar kolay kolay

Belediye meclisine giremezdi götü başı oynayan fırıldaklar

 

Dedem acul adam, kıymetliydi vakti

İki duble rakı onu bekliyordu Orhan’ın Meyhane’de

Sağ yumruğu hep masanın üzerinde hazır

Menderes’le el sıkıştığı fotoğraf çekmecede kan ağlıyordu

Ezbere bildirdi 23 Nisan şiirlerini

Helâl parayı anasona gömerdi içinden dua ederek

Bir damla günah bulsalar bodoslama cehennemlik olacaktı

Geçmişini s*keyim’den başka küfür öğrenmeye ömrü yetmedi

 

Çatıdaki antenle yıldızımız barışmadı hiç

Rüzgârla bir olup sallıyordu ufak gövdemi

Dedem de net seyredemedi ajans haberlerini

Ömrümüz sis içinden geçen bir tren

Kimin hangi vagonda yıkıldığı belirsiz

Ankara’da ne işler döndüğü hayal meyal

 

Ama yaşıyorduk işte, dedem Balkan adamıydı, canı sert

Babam mektup zarfına Tırakya yazdı diye gülünce incinmişti

Matrak adam ne de olsa, iki dakikada geçerdi öfkesi

Hem eli bol, bayram harçlıkları falan

 

Yaşasaydı 109’unu kutlayacaktık bu yıl

Benim şu şiiri duyunca çok içlenecekti