AKIP GİDİYOR HAYAT

 

Hayat akıp gidiyor kalplerin enkazından

bir çocuğun gülüşünden, Gazze’den

hayat; iyileşmeden kabuk bağlayan yara

hüznüne tutulan ayna pazar yerlerinde

yakutun, elmasın, pırlantanın tozu gibi

akıp gidiyor hayat

 

Sen kelimelerden geliyorsun, kış üşüyor

uykuyu düşe dönüştüren iklimlerden geliyorsun

özgür kılarak ağzında büyüyen sözü

gölgeni suya düşürüyor, sudan geliyorsun

yağmursuz bulutlardan, kesilen sütten,

bütün coğrafyalara dökülüyor sesin

hayat akıp gidiyor sesin gibi

 

Sesin abluka altına alınmış bir çağrıdır

sessizliğimize. Sesin çocukluğunu yaşamamış

bir ülke. İnsanlığın kalbi sesin.

kenan ülkesinin bir kıyısında

nadasa bırakılmış, yılkıya çıkmış

geriye bir kuru rüzgâr kalmış, esmerliğinin

içinden havalanan yoksulluk gibi

akıp gidiyor hayat