TOPUZ DİKENİ

 

kentin yaralı nefesinde

tamamlanmamış bir dua

hiçbir dile sığmayan

 

seni ben özgür düşlüyorum

tüy gibi sıyrıldığın acının içinden

dağılır evrene ışık zerreleri

 

bir mülteci kızı dilini çıkarır

hayata karşı. ince kara bacaklı

oğlanlar boş tencere taşırlar

güneş doğduğunda orta doğuda

 

kimse bilmez inadını rüzgardan başka

çünkü çöl direncidir haritanın

 

kum uyur kök direnir

bir topuz dikenidir – gazze –

insanlığın yüreğinde