BAĞCIK
Şiir

BAĞCIK

 

beni sahaya döndür

söz kuyularında ayır yerimi

gemiler kayaya bindiriyor

akıl sağlığımı onaylayacak doktor bul

limana bağlayalım halatta kalan köpükleri

zamanı dolmuştu deme uyandır

dere yatağında ev yapmıştım

kapı pencere üzerinde adresi

uykuda gülme kendine

 

elli yılda bir yıkılır bu serüven

sonsuza dek kurtulacaktım bu seferinde

korkaklar taş gibidir dedim gitmedim

uçurumun kıyısında zor olur bu iş dedim

zincirlerini ne için kullanır insan

ben kurnaz oyunlarla ölümü çalımladım

saklansana dedim bana her sobe deyişinde

bir durak sonra inebilirsin, bu bir telkin

başka ülkelerde inmek istedim kendime

 

gönüllü olarak hem de uyarıcı kelimelerle

terimi soğuttum, deve dikeni yaprakları yarar bu işe

beni zorla çalıştıranlar pişman oldu sonunda

yevmiyemi kestiler, mesailerim ödenmedi

beni yavaşlattılar gün içinde

hayatın dışına çıkamıyorum şimdi

hızımı kesmedim, bağcıklarımı gevşettiler

bağım çözüldü, çorapsız bıraktılar

yalınayak kaldım buz üstünde, konçlarım ayrı renkli

 

anlamlar dünyasındayım, beni sahaya indir

urganlarla çek telli defterleri

balmumu heykel müzesinde bir yer aç

kaldırdım ellerimi, teslim oldum

gezi kitaplarından ayırttığın yere

bizi dinleyecek kimse kalmadı

söz veriyorum defterde kaydettiğin giriş sayfasına

imzamı atıp ekleyeceğim kendimi