SÖZDE KANATSIZ
Şiir

SÖZDE KANATSIZ

 

I.

Okumaya başladığında

Bir güneş tacı

Belirecek başında

O tutuşturacak

Ihlamur ağacını

 

II.

Sedir değil

Akçaağaç hiç

Başka başka adlarla

Dile dolansa da

Çeşitlilik yok

Ağaç halkında

 

III.

Sahipsiz hücreden

Yayılıyor

Ağaç bilgisi

Mevzisi kestirilemez

 

IV.

Antik çağlardan beri

Tek bir kökten

Selamladı onlar âlemi

Tarihe yerleşmemiş

Ağaç bilgisidir bu

Yazıya gelmez

Uçuşur sözde kanatsız

 

V.

Görülmemiş

Tüm kentlerin

Teninde

Tam oldukları gibi

Hayal edilmek

İstiyor ağaçlar

 

VI.

Kimse anlatmadı

Ama biliyoruz yine de

Dünyanın yüzü gibi

Toprakaltı damarları

Onlar besliyor

Tek yumurta ağaçları

 

VII.

Sel baskınları

Sabaha uyanmakmış

Bir zamanlar

Yerin yerinden oynaması

Apansız bastıran

Şiddetli kahkaha

 

VIII.

Gövde boyunca

Çizgilerinden okunsa da

Ağacın yaşı

Silinip gidiyor

Koca bir ömür

Yağmur yağınca

 

 

Şubat 2024, Salt Beyoğlu-20 Nisan 2024, Maltepe

(Handan Börüteçene’nin “Üç İç Denizin Ülkesi” sergisinin esiniyle ona ithafen…)