UYKUNUN TERİ
Şiir

UYKUNUN TERİ

 

İki elma çiçeği arasındaki uykuydu sevda

Usul usul ayağımı saldığım dağ gölü ya da

Yanağından kulak arkasına geçiveren öpü

 

İki uzak kirpik ağırlığı, dudak kenarı cam kırığı çiy

Huysuz bir mısramdı emziren  yeniyi gündüzleyin

Geceyse çığlık çığlığa diz boyu ter

Çocuk gülüşün –

Diz kırdığın emek adına

 

İyi kıyıydık senle, içimdeki ben kulaç atıyor

Dalga dem bu dem, yıldızlı sularda yankı

Kabuğum çatlıyor, gölge ceviz yeşili bir sırça iki can külçem

 

Burnumu gömdüğüm boynun gecenin siyah kuğusu

Ve ağlamalar ırmağım, nasıl karışmıştık bakraçta sütçe

Göğüslerin menevişli, rüya sızdırıyor mataram

 

Püsküren kurşunlara kol açmıştık siperce

Her dem güpgüzel omuz omuza kokular iki uyku arası

Kurulan barikat arkası / elma çiçeği burnumuzda