ELLER
Şiir

ELLER

 

Eller diyorum, eller

hangi sözcüklerin içine daldı

yandı parmaklar, merhem tutmadı

 

kaç heykel yaptı aşklardan

gönül mahzeninde kırıldı putlar

çatlamış toprakta bir gelincik kala kaldı

 

eller diyorum, eller

ne kömbeler, ne köfteler

çocuklar ki bilinmezin uçurumunda

 

kar erittim avuçlarımda, pekmeze kattım

bildim unuttum, sevdim unuttum

sürdüm atlarımı hayatın ovasına

 

Sus! Ey lafazan dilim

görülmez mi yaptıkları ellerin

yükleme yeniden gam yükünü sırtına