KARTEZYEN BİR ÖLÜM

 

Kimileri geç öğrenir Descartes gibi

karanlık yüzünü ego’nun.

İsveç prensesi Christina’nın eteklerinde

Müşkülpesent bir uzaklık –

Sıra göllerin çekincesi.

 

Mola verdiğinde karayel

Öyle bir fiske vurur ki çam

Kanın donar, suyun ısınır

Yüz yüze kendi ölümünle

Gömersin engin toprağa

Sılanın zehirli yıldızlarını.

 

Bilmezsin de gittikten sonra

Nerede o beyin, o epifiz

Paramparça bir cogitodan kalan

Metotsuz bir konuşma.

 

 

LAV

 

Lav gibi akıp geçeceksin

Seni senden çalan bu Yer’den

Kayalar kül olur mu demeden

Bir kartal gibi süzüleceksin

Kendi sonunun peşinde.

 

Yeryüzü tüttükçe usul usul

Keyifleneceksin Hades’in meyhanesinde

Yanında Horkios, karşında Kratos

Dikē ile el ele – içki sofrası

“Prometheus’un konağı alev alevmiş şef

ortaya bir ciğer getir bize

Sek içiyoruz – aman su koyverme”