SONRA

HERKES KENDİ EVİNE GİTTİ

 

bir şey için teşekkür ediyorum,

anne

zamanı iyi kullanıyor köstekli saat

kentin ortasında kartpostallar var

savaş hazırlığıyla ölümü tanımak

uykusuz eve dönüyor o çocukların

bir çiçek su istiyor, ki mevsim yaz

 

nerede bu güneş, suyun ışıltısında

unutmanın çağında: üç güllerin

sözcüklerle yalnızlığıdır, bu üzünç

ve içkıran bir hıçkırık tutuyor beni

anlamaya dair susarak iyileşir diye

şiirler yazıp, kahkahalar, ne çok?

 

ey kâhin! bak işte hangisidir?

cam kesiği en çok onlar korkuyor

bakışmak: fi tarihi gibi yorgunsa

uzuyor evler, kanın ten rengiyle

bu utanç için, bu hükümsüzlüğe

kuşlardan barış istiyorum,  – anne

 

 

 

 

Şiirin yayım tarihi: 12.09.2025